تیروئیدیت ریدل

علت، علائم، تشخیص و درمان تیروئیدیت ریدل

تیروئیدیت ریدل (به انگلیسی: Riedel Thyroiditis) یک اختلال نادر است که معمولا در زنان میانسال رخ می دهد. تیروئیدیت به معنای التهاب غده تیروئید است و این التهاب ممکن است حاد، تحت حاد یا مزمن باشد. ریدل نوعی التهاب مزمن تیروئید است.

علائم تیروئیدیت ریدل چیست؟

ریدل با یک بزرگی غده تیروئید (گواتر) بی سروصدا و بدون درد تظاهر می کند که با نشانه های موضعی ناشی از فشار به مری، نای، وریدهای گردن، و یا اعصاب راجعه حنجره ای (Recurrent Laryngeal Nerves) همراه است.

فشار به نای باعث تنگی نفس، فشار به مری باعث اختلال و دشواری در بلع (دیسفاژی) و فشار به اعصاب راجعه حنجره می تواند باعث فلج حنجره و اختلال در تکلم شود.

گواتر و بزرگی غده تیروئید در این بیماری، سفت و سخت همچون چوب، غیرحساس (بدون تندرس)، و غالبا غیرقرینه و چسبیده و ثابت است؛ که ممکن است با سرطان ها و بدخیمی های تیروئید اشتباه شود.

علائم سیستمیک تیروئیدیت ریدل

یک همراهی بین تیروئیدیت ریدل و بیماری سیستمیک ناشی از IgG4 وجود دارد. این بیماری سیستمیک موجب فیبروز بدون علت مشخص (ایدیوپاتیک) در سایر نقاط بدن از جمله فیبروز خلف صفاقی مدیاستن، مجاری صفراوی، ریه و حفره چشم (اربیت) می شود.

در تیروئیدیت ریدل فیبروز متراکم، ساختمان طبیعی غده را بهم ریخته و ممکن است به خارج از کپسول غده تیروئید انتشار یابد. علیرغم این تغییرات هیستولوژیک وسیع، اختلال عملکرد تیروئیدی شایع نیست.

تشخیص تیروئیدیت ریدل چگونه انجام می شود؟

تشخیص نیازمند بیوپسی باز است، چون بیوپسی FNA معمولا کافی نیست.

درمان تیروئیدیت ریدل چیست؟

درمان این بیماری جراحی است و با هدف برطرف شدن نشانه های ناشی از فشار بر روی نای،مری و عروق و اعصاب گردن انجام می شود.

درمان دارویی با داروی تاموکسیفن نیز ممکن است در این بیماران مفید باشد.